Team Krimpenerwaard

Alpe d’HuZes ’opgeven is geen optie’

KRIMPENERWAARD • De Krimpenerwaard is in juni 2018 met een eigen team vertegenwoordigd tijdens Alpe d'HuZes.
 
Eén van de initiatiefnemers is Egbert van der Veen uit Schoonhoven. Samen met Nico Dullaart tuigde hij Team Krimpenerwaard op, waarbij Wim Rodenburg al snel instroomde. "Wim maakte in 2013 deel uit van het Bergambachtse team 'Met het Hart naar de Top', dat enkele tienduizenden euro's bij elkaar fietste voor KWF Kankerbestrijding, het goede doel van Alpe d'HuZes", licht Egbert toe. "Hij doet samen met enkele voormalige teamgenoten opnieuw mee. Zij hebben veel ervaring met hoe je succesvol acties op kunt zetten, zodat we als team de benodigde financiën bij elkaar kunnen krijgen."


Team Krimpenerwaard, dat bestaat uit veertien fietsers en wandelaars, aangevuld met diverse vrijwilligers ter ondersteuning, is een mooi en vooral gevarieerd gezelschap, vervolgt de secretaris. "Het loopt nu al als een trein. De eerste sponsors zijn binnen en we zijn volop bezig om diverse activiteiten op te tuigen. We zullen volgend jaar veel van ons laten horen!"

Live-tv
Tijdens het evenement maakt Egbert van der Veen deel uit van Radio d'HuZes, dat namens de gezamenlijke omroepen uitgebreid verslag doet. "Hoogtepunt was 2015 toen we een eigen mobiele radiostudio hadden, direct aan de finish. Dit jaar is onze ambitie om live-televisie te gaan maken vanaf de berg. Daar zitten nogal wat haken en ogen aan, dus het is even afwachten of dat ook gaat lukken."
 
Zelf de berg op fietsen dan wel lopen is aan Egbert niet besteed. "Laat mij maar lekker aan de zijlijn actief zijn", zegt hij lachend. "En bovendien: ik ondersteun mijn vrouw Marja tijdens haar trainingskilometers. Zij doet dit jaar voor de vierde keer mee."
 
Marja kijkt er naar uit, laat ze weten. "Je wordt eigenlijk naar boven gedragen door alle aanmoedigingen", zegt de wandelaarster. "Onderweg maak je een praatje met andere deelnemers en het publiek en voordat je het weet ben je aan de finish."
 
De Schoonhovense gaat opnieuw proberen de berg tweemaal te bedwingen. Ze is blij dat ze deel uitmaakt van Team Krimpenerwaard. "In je eentje voelt het als leuren om het gewenste bedrag binnen te halen. Nu doen we het gezamenlijk, dat is toch anders."
 
Wat blijft is de verkoop van 'oude wijvenkoeken'. "Die koeken worden door Bakkerij Van Vliet met liefde gebakken. Ik koop ze tegen kostprijs in en verkoop ze voor 3 euro. Het had de afgelopen jaren een mooie opbrengst tot gevolg. Die houden we erin dus."
 
Pittig
Een van de teamgenoten van Marja van der Veen, maar dan op de fiets, is Esther Zanen. De goedlachse Bergambachtse, maar onlangs verhuisd naar Ammerstol, doet om meerdere redenen mee. "Ik wil met mijn deelname vooral mijn tante een hart onder de riem steken. Ik kan in directe zin niets voor haar betekenen -zij heeft kanker en zal niet meer beter worden- maar ik wil graag een uitdaging voor haar aangaan. Daarnaast heeft een goede vriendin van me haar beide ouders door de ziekte verloren én wil ik als persoonlijk doel de top bereiken na een pittige periode privé. Redenen genoeg dus."
 
Vorig jaar volgde ze vanuit Nederland haar huidige buurman Johan de Langen op de voet, die de berg maar liefst zes keer bedwong. En dat onder zware omstandigheden, maar daarover later meer. De medewerkster van Otolift gaat hem die prestatie niet nadoen. "Ik zet in op één keer omhoog, waarbij ik vooral ook het evenement goed op me in wil laten werken. Maar als ik eenmaal boven ben en ik ben nog fit, dan sluit ik niet uit dat ik meer beklimmingen ga wagen."
 
Ze heeft een sportieve achtergrond, maar wielrennen is nieuw voor haar. "Ik heb pas mijn eerste rondjes op m'n gloednieuwe fiets gemaakt. Ik leg me eerst toe op spinning, maar zal zodra het kan mijn kilometers buiten gaan maken."
 
Noodweer
De genoemde Johan de Langen hoopt op betere omstandigheden dan vorig jaar. Daarmee doelt de metselaar uit Ammerstol op het noodweer dat hem teisterde bij zijn laatste beklimming. "Het donderde en bliksemde en de regen kwam met bakken uit de hemel", kijkt hij terug.
 
Toch dacht hij er niet over om zijn poging te staken. "Ik zat in een flow en na vijf beklimmingen wil je die zesde ook doen. Ik zag dat ze de berg gingen afsluiten en ben gauw opnieuw gestart. Ik was een van de laatsten die nog omhoog mochten."
 
Het werd een huzarenstukje. "De laatste kilometers heb ik door een laag water moeten fietsen, zo hard regende het. Het was al met al best beangstigend, maar ik kon niet meer terug. Ik had maar één optie: zo snel mogelijk boven zien te komen. Eenmaal aan de finish was ik verkleumd. Gelukkig werd ik goed opgevangen en met een deken om me heen en een lekker kopje soep was ik gauw hersteld."
 
Hij vond het desondanks 'een mooie ervaring' om het evenement mee te maken. "Ik krijg nog kippenvel als ik er aan terugdenk. En dat allemaal voor het goede doel." Hij heeft de ziekte van dichtbij meegemaakt. "Twee ooms van me zijn in korte tijd aan kanker overleden. Vooral de snelheid waarmee de ziekte slachtoffers maakt heeft me geraakt. Ik wil dan ook mijn steentje bijdragen om te helpen in de strijd tegen kanker."

Back to Top